Tak więc zawsze uważano, że na polu obok tartaku nic nie było i nic nie będzie, bo skoro nic nie było, to nie powinno się zakłócać tej równowagi w przyrodzie nagle wkraczając z brudnymi buciorami na ziemię, która była, jest i będzie niezaludniona. Biorąc poprawkę na siódme prawo Hus’a, świat zawsze dąży do zadziwienia swoich mieszkańców, którzy są jego niechcianym obciążeniem. Ale przecież świat nie zacznie się trząść, żeby mieszkańcy wylecieli w nicość. Nie jest aż taki okrutny. Woli pomału, bardziej wyszukanymi sposobami bawić się w swoje gry. Choroby, epidemie, pożary, świat ima się różnych metod żeby tylko pokazać kto ma władzę. Akurat tego dnia był perfidny, choć można to nazwać wyszukanym poczuciem humoru. Jednego dnia na polu przy młynie koloru wyblakłego łososia nie było nic, a następnego dnia stał potężny zamek z fosą i żarłocznymi rybkami skaczącymi tak wysoko w górę, że wyglądały niczym popisy fontann.

zły zamek

Zamek z granitu był potężną twierdzą, jakiej mieszkańcy z pewnością nigdy nie widzieli, świat wszak widział, bo sam go stworzył, może nie na swoje podobieństwo, bo zamek w kształcie kuli na pewno byłby obiektem oryginalnym, ale w gruncie rzeczy mało praktyczny, bo co, będzie się toczył po wsze czasy? A co zrobi ów zamek z fosą? Przecież każdy zamek chce mieć fosę i ten tego…most zwodzony i kogoś, kto by ten most opuszczał, bo inaczej się nie da niestety.
Ale pozostawmy zamek swym własnym gierkom na przykład w to jak wymienić siennik w którym zalęgły się bez jego, to znaczy zamku, wiedzy robale. Myśleliście, że zamki mają łatwo, a kto dach wymieni, drzwi naoliwi by nie skrzypiały niemiłosiernie kalecząc uszy? Zamki nie słyszą? Ostatnia osoba, która raczyła wypowiedzieć taką niemiłą uwagę zakrawającą na żart skończyła żałośnie, przygnieciona przez okno, które postanowiło spaść z czwartej kondygnacji na nieszczęśnika wpychając go jeszcze po drodze do studni, która już na samym swoim dnie była raczej szpiczasta. Cóż, powiedzenie „ściany mają uszy” nabiera nowego znaczenia, czyż nie? Tak więc lepiej nie gadać ze sobą. „Milczenie jest złotem”, a w przypadku zamków – życiem, bo zamek jak kot, potrzebuje służby, która by na niego chuchała i wychwalała jego potęgę i zapierające dech w piersiach piękno. Zamek oczywiście umie sprawić, by delikwentowi dosłownie zaparło dech w piersiach, ale czemu niszczyć jedynego służącego? Musi być chociaż jeden, a jak już się zamkowi znudzi, albo delikwent sam będzie się starał uciec to i tak zakończy swój żywot zgodnie z wolą i grą zamku. Bo to nie mieszkaniec, a zamek jest panem wszechrzeczy. Oczywiście w obrębie jego włości, potem przejmuje to już inny zamek albo o zgrozo las. Jeżeli myślicie, że zamek jest straszny, to las jest jeszcze gorszy, gdyż od dawien dawna jest kumulacją negatywnych myśli świata. Ktoś wmawiał, że lasy są oazą spokoju, pełne zwierzyny. Tak, oczywiście, ale jest jeden malutki, taki tyci szkopuł. Jak niby las miałby zwabiać ofiary jak nie obietnicą oazy spokoju i zwierzyny? Zwierzyna ma dwojakie znaczenie. Mieszkaniec z początku idzie do lasu na polowanie, tylko, że przekraczając już pierwsze krzaczki, zarośla, mchy i paprotki lasu wchodzi na jego teren, toteż staje się sam zwierzyną.